پسند من در تاریخ 02 اسفند 1395 به‌روز شد.

آن دیگری



کسب و کار آقای علی عبدالهی و عزت فرهنگی یک ملت

  • مشاهده در قالب پی دی اف

مسعود احمدی

شاعران اعزامی برای شعرخوانی به دیگر کشورهای جهان، در واقع برگزیدگانی هستند که شعر امروز مملکتی را نمایندگی می‌کنند. لذا متولی یا متولیان این گزینش‌ها باید داناترین و دادگرترین داوران باشند تا دستِ‌کم شأن و منزلت فرهنگی ملتی، بویژه مردمی که شعر هنر ملی آنان است محفوظ بماند.

بی‌تردید آقای علی عبدالهی که سال‌هاست مسئولیت انتخاب و اعزام نمایندگان شعر امروز این مرز و بوم را به کشور آلمان برعهده دارند، چنان در بند زد و بندها و بده‌بستان‌های حقیر و کاسبکارانه گرفتار شده‌اند که بخصوص در سال جاری جز ایرج ضیایی و محمدباقر کلاهی اهری که دومی به هر دلیل از این سفر به اصطلاح فرهنگی چشم پوشید و خواه‌ناخواه اعتبار خود را حفظ نمود، کسانی را برگزیده و اعزام داشتند که به هیچ‌روی موجه و مقبول نبوده و نیستند.

به راستی در عرصة شعر امروز این آب و خاک خانم‌ها مریم فتحی و سارا اردهالی و آقای علیرضا عباسی در قیاس با شاعرانی چون خانم‌ها فهیمه غنی‌نژاد، شهین خسروی‌نژاد، رؤیا تفتی، فرزانه قوامی، مهرنوش قربانعلی، بهاره رضایی و... و آقایان هوشنگ چالنگی، علی باباچاهی، ضیاء موحد، شهاب مقربین، رضا چایچی، محمد آشور، علی قنبری، شمس آقاجانی و... و ده‌ها جوان چون رضا حیرانی، روزبه سوهانی و... که ذکر نام زبده‌ترین آنان در این یادداشت مختصر مقدور نیست، چه جای و مرتبه‌یی دارند؟

بعید نیست دو سه تن از نامبردگان دعوت آقای عبدالهی را نپذیرفته باشند اما با توجه به کثرت شاعران مطرحی که در این‌جا نام‌شان آورده یا نیاورده‌ام، ذره‌یی از نابکاری شرم‌آور آقای علی عبدالهی نمی‌کاهد.

باری، به باور این پژوهنده اگر تمامی آثار این سه برگزیده یعنی خانم‌ها فتحی و اردهالی و آقای عباسی را زیر و زبَر کنیم نه فقط یک شعر همتای شعرهای بسیار خوب یا خوب حتی در اندازة شعرهای متوسط شاعران ذی‌صلاحی که پیش از این نام‌شان را یادآور شدم، پیدا نمی‌کنیم.

اینکه آقای عبدالهی به این و آن و به کرات گفته‌اند این گزینش به ایشان تحمیل شده است و هر از گاه به اعمال نظر مشاور و ناظری مجهول‌الهویه اشاره کرده‌اند، مصداق بارز عذر بدتر از گناه است. به گمان من نه فقط صاحب‌نظر و شاعری آلمانی‌تبار حتی شاعری زبده و مجرب چون میرزا آقاعسکری که اشراف و احاطه‌اش بر ادب و زبان مادری انکارناپذیر است و در مجموعة «آوازهای جمهوری»ش این توانایی‌ها آشکارا متجلی‌ست، به سبب دوری از وطن و بی‌خبری ناگزیر از چند و چون روند شعر امروز ما و مباحث و مسایل با آن، صلاحیت چنین داوری‌هایی را ندارند.

حال، گیریم که تحمیل مورد نظر واقعیت داشته باشد، باید از آقای عبدالهی پرسید که چرا به بهای عزت فرهنگی ملتی و آبروی خود به این اعمال‌نظر آمرانه و قاطعانه تن‌داده‌اند.

از دیگر بهانه‌ها و دست‌آویزهای بی‌پایه و اساس ایشان می‌گذرم و هم از دلایل سخیف و در پس پردة این انتخاب‌ها که ورد زبان دیگران و دیگرتران است چرا که گفته‌اند: خوش‌تر آن باشد که سر دلبران/ گفته آید در حدیث دیگران

به هر حال، باید این دگردیسی نه‌چندان تدریجی و کسب و کار شریف ملازم با آن را به آقای ‌عبدالهی تبریک بگویم که می‌گویم.

تهران- شهرزيبا

23 دی 1395

افزودن نظر


کد امنیتی
بازخوانی

شما اینجا هستید یادداشت : کسب و کار آقای علی عبدالهی و عزت فرهنگی یک ملت