پسند من در تاریخ 02 اسفند 1395 به‌روز شد.

آن دیگری



1 شعر از بهاره رضایی - 2

  • مشاهده در قالب پی دی اف

در اِمتدادِ شب

 

برف بارانی

گُر گرفته

تویِ صِدام

از رابعه به بعد

تنها مجاور شب شدم

 

وِرد می‌خوانم

و پیش می‌روم

و شب

مداد سیاهی

لای انگشت‌هام

 

مجاور تکیه کلام باد

هو می‌کِشم

به شمایل خودم

و پیش می‌روم

مجاور می‌شوم

به منطقه‌ای ماه گرفته

 

در- بَستِ همین نگاه

کم که می‌آورم

راهی شب می‌شوم

و روزهای سیاهی

که گیسوی کوتاه هفته را شانه می‌کنند

 

روزه می‌گیرم مُدام این روزها

روزه‌ی سکوتِ متوالی

و طعم باد

که هو می‌کشد در نفَس‌هام

 

به خودم می‌پیچم

جهان سرد و برفی‌ست

اما حواسم به هیچ چیز نیست

تنها برف موهایش

جهنم من است

نظرات  

 
0 #1 محمدرضا محمدزادگان 1396-01-01 18:32
کاربرد هوشمندانه ایست از کنایه :


برف بارانی

گُر گرفته

تویِ صِدام

از رابعه به بعد

تنها مجاور شب شدم
نقل قول
 

افزودن نظر


کد امنیتی
بازخوانی

شما اینجا هستید شعر تو : 1 شعر از بهاره رضایی - 2